دیار عشق ...سوادکوه ...

 

 

کاش مختصات کردارمان روی ربع اول همان طور می ماند و به سمت ربعهای

 دیگر نمیرفت. کاش تابع تمامی اعمال خوبمان اکیدا" صعودی باشد تا به مقصد

برسیم. کاش تابع گناهانمان نزولی باشدتا در یک جایی بالاخره پایان پذیرد. کاش

لااقل تابع گناهانمان آنقدر پیوسته نباشد وحد اشتباهاتمان به بینهایت میل نکند.

کاش ازسخنهای بیهوده واعمال مکروهه جذر می گرفتیم. کاش دنیا با تمام

دلخوشی هایش در نظرمان نقطهی تو خالی باشدوبس. کاش انتگرالهای بی

حرمتی  هایمان در محضر درست توبه باشد کاش بتوانیم اعمال نیک واندکمان را

 به توان برسانیم تا به  حساب آیند. کاش آهنگ روبه افزایش حجم روزمره گی ها

 ،به ما فرصت فکر کردن به خود را  بدهد کاش راه راست را انتخاب کنیم که اگر

 نکنیم،یا به هدف نمی رسیم،ویادیرترمیرسیم. کاش  لگاریتم تمام اعمال ما در

مبنای رضای خدا برود تا مقبول در گاهش واقع شود کاش لحظه های  خوب

مناجات رایک جا می شد جمع کرد،تا ازدستشان ندهیم و فراموششان نکنیم.

 

 

خدايا من اگر بد کنم تورا بنده ديگر بسيار است

 تو اگر با من مدارا نکني مرا خدايي ديگر کجاست ؟

 

 

 

نوشته شده توسط امیر مهدی در پنجشنبه 20 تیر1387 ساعت 0:9 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

 

 به نام آنکه هر چه به سراغش میروم بیشتر او را خواهانم

 

 

منم سر گشته ی حیرانت ای دوست                کنم یک باره جان قربانت ای دوست

 

     دلی دارم درآتش خانه کرده                              میان شعله ها کاشانه کرده

 

         دلی دارم که از شوق وصالت                            وجودم را زغم ویرانه کرده

 

                 من آن آواره ی بشکسته حالم                         زهجرانت بتا رو بر زوالم

 

              منم آن مرغ سرگردان و تنها                         پریشان گشته شد یک باره حالم

 

           زهر سر بر سر سجاده کردم                         دعا یی بر آن دل داده کردم

 

      زحسرت ساغر چشمانم ای دوست                 لبانت یکسره از باده کردم

 

          دلا تا کی اسیر یاد یاری                              زهجر یار تا کی داغ داری

 

              بگو تا کی زشوق روی لیلی                         تو مجنون پریشان روزگاری

 

                    پریشانم پریشان روزگارم                            من آن سر گشته هجر نگارم

 

                 کنون عمریست با امید وصلت                        درون سینه آسایش ندارم

 

              زهجرت روز و شب فریاد دارم                       سپید عادت دلی نا شاد دارم

 

           درون کوهسار سینه ی خود                          هزاران کشته چون فرهاد دارم

 

        چرا ای نازنینم بی وفایی                              زماتم با دل من در جفایی

 

     چرا آشفته کردی روزگارم                          عزیزم دارد این دل هم خدایی

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط امیر مهدی در چهارشنبه 25 اردیبهشت1387 ساعت 8:10 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

السلام علي الحسين وعلي علي بن الحسين وعلي اولادالحسين وعلي اصحاب الحسين (ع) 

 

 

 

سلام به همه شما بزرگواران ایام تسلیت.

 

میخوام ازتون خواهشی کنم به عنوان برادر کوچکتر

 

آخه بعضی چیزا آدمو آزارمیده

 

بی مقدمه ما نسل جدید نباید سنتی باشیم توعزای آقامون امام حسین(ع).

 

دوستان خوبم نذارید به آقامون امام و یاراش توهین شه که برا آب رفتندو...

 

خواهش میکنم ازتون نذارید اون آهن هایی که به هم جوش دادنو ببوسن ازش شفا بخوان.

 

نذارید دورو بریاتون به خودشون آسیب برسونن تو عزای آقا چون آقا راضی نیست.

 

نذارید ازجملات ذلت آمیز برا توصیف نهضت بزرگ آقا استفاده بشه مثل نسبت دادن به

 

زین العابدین بیماروزینب مضطر به خدا اینا برا به اشک در آوردن خلاف و دور از انصافه.

 

چون خود آقا امام حسینمون میگه:

 

رستگار نمی شوند مردمی که خشنودی مخلوق را در مقابل غضب خالق خریدند.

 

 

خدایا نور واقعیت حماسه بزرگ عاشورا ونهضت آن را در دل تاریکمان قرار ده.

 

 

 

 

 

 

 

 شهادت تو ،جهاد توو ایستادگی تو،اسلام را رونق دادودین پیامبر را جان تازه بخشید.امروز دلهای ما مشتاق حسین بن علی (ع)وآن ضریح شش گوشه وآن قبر معطر است.ما با خودمان عهد کردایم و عهد می کنیم یاد حسین،نام حسین و راه حسین را هرگز از زندگی خودمان جدا نکنیم.

 

 

نوشته شده توسط امیر مهدی در یکشنبه 23 دی1386 ساعت 9:46 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت